Maanlicht

Oké, gisterennacht keek in naar buiten, uit mijn raam in mijn slaapkamer. En keek naar een volle maan die boven de hemel zich breed uitstrekte in volle glorie. De maan die me wel eens doet denken, aan de grootste Emmentaler uit Zwitserland. De maan die vol met gaten zit. Zoveel inslagen ongelofelijk en als je dan midden in de nacht met een verrekijker er naar kijkt. Dan lijkt het net dat je in het zwarte maanzand een konijn ziet. En dat konijn lijkt je dan aan te kijken. Maar hoe kan het dat je andere dingen op zo grote afstand tussen hemel en aarde alles er zo anders uit ziet. Dat vindt ik best wel vreemd maar ook erg bijzonder. Het maanlicht weerkaatste mijn raam. En schoof het gordijn er weer voor. En dacht alles wat je ziet boven hemel en aarde is het licht van geschiedenis en een verleden....